Nilüfer’in saklı doğası seni neden çağırıyor?
Bursa’nın Nilüfer ilçesi, çoğu kişinin aklına ilk olarak modern yaşamı getirir. Ama işin aslı o kadar da basit değil. Şehrin gürültüsünden biraz uzaklaştığında, tam bir doğa cenneti ile karşılaşıyorsun. İlk gittiğimde ben de şaşırmıştım. Beton binaların hemen ardında, yemyeşil vadiler, serin dereler ve kuş sesleriyle dolu ormanlar bekliyordu.
Rüzgarın yaprakları hafifçe kıpırdattığı o anlarda zaman yavaşlıyor sanki. Nilüfer’in yeşil kalbi, aslında yıllardır orada. Sadece biraz keşfedilmeyi bekliyor.
Uludağ eteklerindeki unutulmuş patikalar
Nilüfer’in kuzey yamaçları, Uludağ’ın eteklerine doğru uzanıyor. Buradaki patikalar pek bilinmiyor. Özellikle Hamamköy civarı, yürüyüş sevenler için biçilmiş kaftan. Ormanın içine girdiğinde ilk duyduğun şey su sesi oluyor. Küçük bir dere, taşların üzerinden usulca akıyor. Kuşlar da cabası. Sık çam ağaçlarının arasında sarıasma, ispinoz ve alakargalar sürekli ötüşüyor.
Yürürken birden yolun kenarında mor çiçek kümeleriyle karşılaşıyorsun. İlkbaharda burası tam bir renk cümbüşü. Ama sonbaharda da ayrı güzel. Yapraklar turuncu ve kırmızıya döndüğünde orman bambaşka bir atmosfere bürünüyor. Fotoğraf makineni yanından ayırma derim.
Gökçekaya ve o muhteşem manzara
Nilüfer’in en özel noktalarından biri kesinlikle Gökçekaya. Buraya ulaşmak biraz zahmetli olabilir ama değiyor. Dik bir tırmanıştan sonra tepeye vardığında, Bursa ovası ayaklarının altına seriliyor. Hafif bir meltem esiyor. Terlemişsin, rüzgar yüzünü yalıyor. O an her şeye değer diyorsun.
Burada kamp da yapılabiliyor. Gece yıldızları izlemek için ideal. Şehir ışıklarından uzak olduğu için gökyüzü inanılmaz parlak. Ben ilk defa burada Samanyolu’nu net görmüştüm. Unutulmaz bir deneyimdi.
Dereler, şelaleler ve serin sular
Nilüfer denince akla gelen bir diğer şey de dereleri. Özellikle Aksu ve Çınarlıdere civarı yaz aylarında adeta bir vaha. Su buz gibi. Ayaklarını soktuğun anda bütün yorgunluk gidiyor. Kenarlarda sazlar ve su teresi yetişiyor. Böcek sesleri, suyun şırıltısı… Tam bir doğa senfonisi.
Burada piknik yapan yerel halka da sık rastlıyorsun. Mangal kokusu, çocukların kahkahaları… Ama biraz daha içeriye yürüyünce sessizliğe gömülüyorsun. Sadece doğanın sesi kalıyor.
Kelebekler Vadisi’ne benzeyen kuytu köşeler
Nilüfer’in bazı vadileri, adını sanını pek bilmediğimiz halde kelebek çeşitliliğiyle ünlü. Özellikle ilkbahar sonu ve yaz başı burası renkli kanatlarla doluyor. Kelebekleri rahatsız etmeden izlemek gerçekten keyifli. Ben bir seferinde aynı noktada yarım saat hiç kıpırdamadan oturmuştum. Farklı türleri tek tek gözlemlemek inanılmaz huzur vericiydi.
Bu vadilerde ayrıca nadir bulunan bazı bitki türleri de var. Doğaseverler için tam bir laboratuvar aslında.
Doğa yürüyüşü yaparken nelere dikkat etmeli?
Buraya gelirken yanına mutlaka su al. Hava bazen çabuk değişiyor. Kat kat giyinmek iyi olur. Özellikle bahar ve sonbaharda sabahları serin, öğleden sonra sıcak olabiliyor. İyi bir yürüyüş ayakkabısı şart. Bazı patikalar kaygan olabiliyor.
Ve lütfen çöpünü yanına geri götür. Bu yerler henüz çok kalabalık değil. O temizliği korumak bizim elimizde. Bir de kulaklığını evde bırak. Doğanın kendi müziğini dinle. İnan bana değiyor.
Nilüfer’in bu yeşil kalbi, aslında hepimizin. Biraz merak, biraz da saygıyla yaklaşırsak, daha uzun yıllar bu güzellikleri görebiliriz. Belki bir sonraki hafta sonu sen de bir sırt çantası kapıp buralara gelirsin. Ormanın seni beklediğinden eminim.