Soğukpınar Şelalesi’ne ilk bakış
Geçen yaz arabayı yolun sonuna kadar sürdüğümde, ilk dikkatimi çeken şey Soğukpınar Şelalesinin çıkardığı o derin uğultu oldu. Henüz şelaleyi görmeden sesi duyuyorsun. Sanki orman seni çağırıyor. O anda anladım ki burası sıradan bir doğa durağı değil.
Yol boyunca çam ağaçlarının arasında süzülen serin rüzgar yüzüme çarpıyordu. Kuş sesleri hiç susmuyordu. Bir ara arabayı kenara çekip indim. Toprak ıslaktı. Yaprakların üzerinde hâlâ sabah çiyi duruyordu. İşte o an hissettim; Soğukpınar Şelalesi ziyaretinde bilmeniz gereken ilk sır: Acele etmeyin. Doğanın ritmine kendinizi bırakın.
1. En iyi ziyaret zamanı aslında düşündüğünüz gibi değil
Çoğu kişi yazın en sıcak günlerde geliyor. Haklılar da, çünkü serinlemek için birebir. Ama benim favori zamanım sonbahar başı. Yapraklar dönmeye başladığında ormanın renkleri şelaleye bambaşka bir derinlik katıyor. Hem kalabalık da azalıyor.
İlk gittiğimde ağustos sıcağında gitmiştim. Kalabalıktı. Sesler birbirine karışıyordu. Ama eylülde tekrar gittiğimde… Ah. Sadece suyun sesi ve rüzgarın ağaçlarda çıkardığı o tatlı hışırtı. Tavsiyem; eğer sakin bir deneyim istiyorsanız mayıs sonu ya da eylül ortasını tercih edin.
2. Yanınıza almanız gerekenler (çoğu kişi unutuyor)
Şelalenin hemen yanında küçük bir gölcük oluşuyor. Suyun rengi zümrüt gibi. Ama su gerçekten soğuk. Adı boşuna Soğukpınar değil. Parmaklarınızı daldırdığınız anda donduğunuzu hissediyorsunuz.
O yüzden yanınıza mutlaka yedek çorap ve rahat bir ayakkabı alın. Kaygan taşlar var. Bir de ince bir yağmurluk. Çünkü şelalenin yakınında sürekli su zerrecikleri havada uçuşuyor. Islanmamak neredeyse imkânsız. Ama o ıslaklık bile insana iyi geliyor, inanın.
3. Şelalenin arkasındaki gizli patika
Çoğu ziyaretçi şelalenin karşısında durup fotoğraf çekip gidiyor. Oysa asıl güzellik biraz daha ileride. Şelalenin sol tarafında, kayaların arasından geçen dar bir patika var. Pek tabelası yok. İlk seferinde ben de fark etmemiştim.
Patikadan yukarı tırmandığınızda şelalenin arkasına doğru bir noktaya ulaşıyorsunuz. Oradan bakınca hem şelaleyi hem de vadiyi komple görüyorsunuz. Rüzgar yüzünüze çarpıyor. Su sesi kulaklarınızı dolduruyor. Kelimelerle anlatması zor. Mutlaka bulun o patikayı.
4. Kuş sesleri ve sessizlik
Burada insan kendi nefesini bile duyabiliyor. Orman o kadar sakin ki. Özellikle sabah erken saatlerde gelenler, farklı kuş türlerinin konserini dinleme şansı yakalıyor. Ben ilk defa orada alakarganın sesini bu kadar net duymuştum.
Soğukpınar Şelalesi sadece göz için değil, kulaklar için de bir şölen. Kulaklığınızı evde bırakın. Telefonu da mümkünse sessize alın. Doğayı olduğu gibi hissetmek başka türlü olmuyor.
5. Yemek molası için ideal nokta
Şelalenin yaklaşık 300 metre ilerisinde küçük bir düzlük var. Yerler yosun tutmuş. Ağaçların arasında doğal bir masa gibi duran kocaman bir kaya bulunuyor. Orada mola verip getirdiğiniz sandviçi yemenizi tavsiye ederim.
Ben ilk gittiğimde yanımda sadece ceviz ve kuru üzüm götürmüştüm. Ama su sesinin eşliğinde yediğim o basit atıştırmalık, sanki dünyanın en lezzetli yemeği gibi gelmişti. Doğa insanı sadeleştiriyor galiba.
6. Fotoğraf için en iyi ışık saatleri
Eğer güzel kareler yakalamak istiyorsanız sabah 8 ile 10 arası ya da akşam 17’den sonrası ideal. Çünkü öğle vakti güneş tam tepeye geliyor ve şelalenin detaylarını kaybediyorsunuz. Sabah sisinin kalktığı o ilk saatlerde çektiğim fotoğraflar hâlâ en sevdiklerim.
Ayrıca polarize filtre kullanmanızı öneririm. Suyun parlaklığını azaltıyor ve renkleri daha canlı gösteriyor. Ben bunu ikinci ziyaretimde öğrendim. İlk seferdeki fotoğraflarımın çoğu yanınca hayal kırıklığına uğramıştım.
7. Buradan ayrılırken aklınızda kalacak his
Şelaleden dönerken insan tuhaf bir dinginlik hissediyor. Sanki omuzlarınızdan bir yük kalkmış gibi. Belki de sürekli akan suyun getirdiği o temizlik hissi. Bilmiyorum.
Ama şunu kesin söyleyebilirim: Soğukpınar Şelalesine bir kere giderseniz bir daha gitmek isteyeceksiniz. Her seferinde farklı bir yanını keşfedeceksiniz. Ormanın kokusu, suyun soğukluğu, kayaların ıslaklığı… Hepsi hafızanıza kazınıyor.
Siz de mümkünse bir hafta sonu kaçamağı yapın. Acele etmeden. Yanınıza sadece su, biraz atıştırmalık ve açık bir kalp alın. Gerisini Soğukpınar Şelalesi halleder.
Belki bir dahaki sefere orada karşılaşıriz. O küçük patikanın başında. Ya da suyun sesine kulak verirken.